Δεσμεύσου στο ΣΤΟΧΟ, γίνε ΗΓΕΤΗΣ

   

    Συχνά αναρωτιόμαστε, «καλά αυτός πώς τα κατάφερε, πώς πέτυχε, πώς βγάζει τόσα πολλά χρήματα, τι κάνει διαφορετικά από εμένα, γιατί συμβαίνουν όλα τα καλά σε αυτόν, υπάρχει κάποιο μυστικό;». Οι περισσότεροι θα αναζητήσουν με τη λογική μία απάντηση, «τι έκανε , πώς το έκανε;», ενώ λίγοι στην προσπάθειά τους να καταπνίξουν την δική τους ανεπάρκεια θα προσπαθήσουν να υποτιμήσουν και να χλευάσουν έναν επιτυχημένο άνθρωπο.

    Μία προσωπικότητα που με γοήτευε από τα φοιτητικά μου χρόνια, ήταν ένας αρχαίος κορίνθιος στρατηγός, άγνωστος στους περισσότερους σύγχρονους Έλληνες. Ο Τιμολέων ο Κορίνθιος! Η Κόρινθος, κατά την αρχαιότητα, είχε πολλές αποικίες στη Σικελία, όπως λίγο πολύ όλες οι αρχαίες ελληνικές πόλεις –κράτη. Το 341 π.Χ  οι Καρχηδόνιοι είναι έτοιμοι να κατακτήσουν και να υποδουλώσουν όλη τη Σικελία και έτσι, έπειτα από παράκληση των Ελλήνων Σικελών, φθάνει ο Τιμολέων με εφτά χιλιάδες άνδρες, από τους οποίους οι τέσσερις χιλιάδες ήταν μισθοφόροι.

    Όντας στη Σικελία ο Τιμολέων, έρχεται η είδηση πως εβδομήντα χιλιάδες Καρχηδόνιοι, βαριά οπλισμένοι, αποβιβάστηκαν στη Σικελία. Στο άκουσμα και μόνο του μεγέθους του στρατού πολλοί στρατιώτες άρχισαν να εγκαταλείπουν τον Τιμολέοντα, ο ίδιος όμως είχε τα δικά του 3Α, Αναγνώριση καταστάσεως, Αποδοχή καταστάσεως και Αντιμετώπιση ΣΤΟΧΟΥ.

    Ας εξετάσουμε την αντίδραση του Τιμολέοντα και ας προσπαθήσει ο/η καθένας/μία να αντιπαραβάλει τον εαυτό του/της.

Αναγνώριση καταστάσεως Τιμολέων: Βρίσκομαι αρκετά μακριά από την προστασία της Κορίνθου. Έχω στρατιωτική δύναμη πολύ μικρή και όχι ιδιαίτερα αξιόπιστη. Ο αντίπαλος έχει δέκα φορές μεγαλύτερο στρατό και καλύτερα εξοπλισμένο.

Αποδοχή καταστάσεως Τιμολέων:  Αντιλαμβάνομαι πλήρως την κατάσταση, δεν πανικοβάλλομαι, προετοιμάζομαι ψυχολογικά.

Αντιμετώπιση καταστάσεως Τιμολέων: Έχω αναγνωρίσει και αποδεχθεί το στόχο μου και ετοιμάζω προσεκτικά τις κινήσεις μου. Ο στόχος μου είναι να σώσω τη Σικελία. Πώς θα γίνει αυτό;  

Δημιουργούνται δύο επιλογές:

Α) Ό,τι προτείνουν οι πολλοί, δηλαδή, μείνε πίσω από τα τείχη, μείνε στην ασφάλεια της πόλης και ίσως καταφέρεις να πετύχεις μία συμφωνία για ειρήνη.

Β) Έχω αυτογνωσία (τα 3Α που αναπτύξαμε), η οποία με οδηγεί σε αυτοσεβασμό και με γεμίζει αυτοπεποίθηση και κατά συνέπεια αναλαμβάνω δράση. Δεν παραμένω αδρανής περιμένοντας τις εξελίξεις, αλλά κινητοποιούμαι προς το στόχο μου.

     Ο Τιμολέων αποφάσισε να κινηθεί προς το ΣΤΟΧΟ του και μάλιστα με ενθουσιασμό τον ακολούθησαν και οι στρατιώτες του. Η πορεία προς το στόχο δεν ήταν εύκολη, όμως εδώ είναι που ξεχωρίζουν οι μεγάλες προσωπικότητες. Οι προσωπικότητες που ΔΕΣΜΕΥΟΝΤΑΙ στο ΣΤΟΧΟ τους, παθαίνουν εμμονή με αυτόν. Όταν οι στρατιώτες του αποθαρρύνονταν τους έδινε κουράγιο, μέχρι και τους αρνητικούς οιωνούς τους μετέτρεπε σε θετικό θεϊκό σημάδι.

     Όταν μετά από πολλές δυσκολίες έφτασε κοντά στο ΣΤΟΧΟ του, αντίκρισε ένα θέαμα τρομακτικό, εβδομήντα χιλιάδες βαριά οπλισμένους Καρχηδονίους. Στιγμή δεν δίστασε και πρόσταξε επίθεση και όλοι μαζί οι Έλληνες έπεσαν με θεϊκή μανία πάνω στο ΣΤΟΧΟ τους. Η επίθεση έγινε την ώρα που οι Καρχηδόνιοι προσπαθούσαν να περάσουν τον Κριμισό ποταμό, ο Τιμολέων επέλεξε τη μάχη και όχι η μάχη τον Τιμολέοντα.

    Η μάχη σκληρή, σώμα με σώμα, ασπίδα με ασπίδα, οι Έλληνες πιέζουν, οι Καρχηδόνιοι τους αποκρούουν και αντεπιτίθενται, όμως ενώ είναι καλοκαίρι, βαριά καταιγίδα ξεσπά με έντονο χαλάζι, το οποίο χτυπά τις πλάτες των Ελλήνων και τα πρόσωπα των Καρχηδονίων, ενώ το έδαφος γίνεται λασπώδες με αποτέλεσμα οι βαρείς Καρχηδόνιοι να κολλούν στη λάσπη και να πιέζονται διαρκώς από το ελαφρύτερο ελληνικό στρατιωτικό σώμα, ώσπου τελικά οι Καρχηδόνιοι είτε να υποχωρήσουν προς Καρχηδόνα είτε να χάσουν τη ζωή τους στα λασπωμένα νερά του Κριμισού.

     Ο Τιμολέων αναγνώρισε, αποδέχθηκε και αντιμετώπισε το ΣΤΟΧΟ του. Η πορεία προς το στόχο δεν ήταν εύκολη, χρειάστηκε να δουλέψει αρκετά, ακόμη και όταν ο μισός στρατός του τον εγκατέλειψε, όμως ο ίδιος είχε ΔΕΣΜΕΥΤΕΙ με τον ΣΤΟΧΟ του. Ο Τιμολέων τιμήθηκε πολύ από τους Σικελούς, ακόμη και σήμερα πολλές οδοί φέρουν το όνομά του. 


 Κορώσης Γεώργιος

 Career Coach

Η επαγγελματική συμπεριφορά των γυναικών

     Για να κατανοήσουμε πώς μια γυναίκα λαμβάνει επαγγελματικές αποφάσεις είναι χρήσιμο να παρατηρήσουμε το κοινωνικό της περιβάλλον. Αναντίρρητα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα όπως σωστά περιγράφει η Gilligan, για παράδειγμα οι άνδρες φαίνεται να μην επιθυμούν ιδιαίτερα  τη «στενή» επαφή ενώ οι γυναίκες δείχνουν περισσότερο οικειότητα.

     Οι διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα ξεκινούν από την παιδική τους ηλικία σύμφωνα με μέλη της ομάδας του  Κέντρου Stone, αφού διαπιστώνεται πως τα αγόρια ωριμάζουν και κοινωνικοποιούνται λόγω της απομάκρυνσης από τη μητέρα, ενώ τα κορίτσια διαρκώς εξαρτώνται από τη μητέρα, γι’ αυτό μεγαλώνοντας προσπαθούν να αυτονομηθούν. Οι απόψεις αυτές διαμορφώθηκαν κυρίως στον προηγούμενο αιώνα, όμως, βρίσκουν έδαφος και στη σύγχρονη εποχή.

     Αρχικά είναι χρήσιμο να τονιστεί πως οι στερεοτυπικές αντιλήψεις παίζουν σημαντικό ρόλο στις γυναίκες (και στους άντρες)για τη λήψη επαγγελματικής απόφασης, με αποτέλεσμα να περιορίζουν αρκετά τις επαγγελματικές επιλογές τους. Επίσης οι προσδοκίες και οι πεποιθήσεις μιας κοινωνίας, που όσο και αν προσπάθησε  η φεμινιστική προσέγγιση να εξηγήσει πως δεν υπάρχουν διαφορές στα δύο φύλα και πως πρέπει να ληφθούν υπόψη και άλλες παράμετροι, εμποδίζουν τη λήψη επαγγελματικής απόφασης. Μία ακόμη σημαντική παράμετρος είναι η σημασία που αποδίδουν οι γυναίκες στις συνέπειες που μπορεί να έχουν οι αποφάσεις τους στον περιβάλλον τους.

     Παρά τις όποιες διαφορές υπάρχουν ανάμεσα στα δύο φύλα, δεν μπορούμε με ασφάλεια να μιλήσουμε για διαφοροποίηση στην επαγγελματική αναποφασιστικότητα, ενώ ως προς την αυτοαποτελεσματικότητα ( την πεποίθηση του ατόμου στις δεξιότητές του) τα μηνύματα είναι αντιφατικά, καθώς άλλες έρευνες υποστηρίζουν τη διαφοροποίηση και άλλες όχι.

     Ανακεφαλαιώνοντας, οι γυναίκες μεγαλώνουν σε διαφορετικό περιβάλλον από τους άντρες, πράγμα το οποίο φαίνεται να επηρεάζει την επαγγελματική τους συμπεριφορά. Οι έρευνες όμως δεν δίνουν μία σαφή εικόνα διαφοροποίησης των δύο φύλων, ως προς την επαγγελματική αναποφασιστικότητα και την αυτοαποτελεσματικότητα.  Είναι όμως χρήσιμο να λαμβάνεται υπόψη, κατά την επαγγελματική συμβουλευτική, το περιβάλλον των φύλων.

Κορώσης Γεώργιος

Career Coach

Πηγές: 1.  Εισαγωγή στη Συμβουλευτική (McLeod), Φεμινιστικές προσεγγίσεις: ο ριζοσπαστισμός της συμβουλευτικής

2. Επαγγελματικός προσανατολισμός και λήψη επαγγελματικών αποφάσεων, Πώς σχεδιάζουν οι γυναίκες τη σταδιοδρομία τους; Ο ρόλος του φύλο κατά τη διαδικασία λήψης επαγγελματικής απόφασης

Η ενθάρρυνση ως μέσο επίτευξης στόχων

      Η εφηβεία είναι μία περίοδος που ο άνθρωπος αλλάζει σωματικά και νοητικά. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι είναι μία επίπονη διαδικασία κατά την οποία δημιουργούνται μεγάλες ψυχοσωματικές αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν τους εφήβους σε όλα τα επίπεδα, όπως η λήψη σωστών αποφάσεων για την επαγγελματική τους εξέλιξη.

      Οι έφηβοι χρειάζονται , ως προς τις πανελλαδικές, ένα απόλυτα ήρεμο περιβάλλον, το οποίο θα τους δίνει τη δυνατότητα, όχι να αποφύγουν το άγχος, αλλά να το ελέγξουν και να το κάνουν παραγωγικό. Τη λύση σε αυτή την ιδιαίτερη κατάσταση μπορεί να την δώσει η Αντλεριανή σχολή, καθώς ένας από τους βασικούς της στόχους είναι η ενθάρρυνση. Ο Άλφρεντ Άντλερ μέλος πολύτεκνης οικογένειας, φιλάσθενος και αρκετά υποτιμημένος από το σχολικό και οικογενειακό περιβάλλον αποφάσισε να αλλάξει συμπεριφορά, πήγε κόντρα σε όλους και σε όλα και τελικά ίδρυσε την Αντλεριανή Συμβουλευτική σχολή  ή την Ατομική ψυχολογία.

     Η Ατομική ψυχολογία εστιάζει την προσοχή της όχι στα γεγονότα, αλλά κυρίως στην ερμηνεία που δίνουν οι άνθρωποι σε αυτά. Η ερμηνεία συνήθως είναι αρνητική με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να εμφανίζονται ως αποθαρρυμένοι , με χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτογνωσία. Οι Αντλεριανοί σύμβουλοι ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να δουν τον εαυτό τους και να τον επαναξιολογήσουν, έτσι ώστε να μπορέσουν αλλάξουν την εστίασή τους προς τα θετικά.

     Η Αντλεριανή προσέγγιση δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να κατανοήσουν πως έχουν το δικαίωμα της επιλογής και πως αυτό το δικαίωμα μπορεί να καθορίσει και τον τρόπο που δρουν. Η αλλαγή συμπεριφοράς γίνεται και μέσα από την πρόκληση, πολλές φορές, των Αντλεριανών συμβούλων προς τους συμβουλευόμενους με στόχο να κατανοήσουν την λανθασμένη και συχνά αυτοκαταστροφική συμπεριφοράς τους.

     Ο Άντλερ πίστευε πως την προσωπικότητά μας τη δημιουργούμε με βάση τους στόχους που επιλέγουμε. Ίσως η γνώση και η εφαρμογή μεθόδων της Ατομικής ψυχολογίας σε αποθαρρυμένους εφήβους να λειτουργούσε καταλυτικά στην επίτευξη των στόχων τους, αφού μέσω της ενθάρρυνσης θα είχαν καταφέρει να αλλάξουν συμπεριφορά. 

Κορώσης Γεώργιος

Career Coach

    

Η δύναμη της θετικής σκέψης

     Η επαγγελματική αναποφασιστικότητα σε εφήβους και ενήλικες δημιουργεί προβλήματα τόσο στην επαγγελματική όσο και την προσωπική τους εξέλιξη. Παράγοντες που επηρεάζουν την αναποφασιστικότητα είναι η έλλειψη πληροφόρησης, συναισθηματικοί και προσωπικοί παράγοντες καθώς και το περιβάλλον.

     Τόσο η πληροφόρηση όσο και το περιβάλλον είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες για τη λήψη απόφασης, όμως, υπάρχουν άνθρωποι, ίσως αυτόφωτοι, που κατάφεραν να εξελιχθούν επαγγελματικά και προσωπικά ποντάροντας μόνο στα συναισθήματά τους, αγνοώντας τους άλλους δύο παράγοντες. Ένα συναίσθημα δημιουργείται από μία ενέργεια, μία πράξη, που κατευθύνονται προς το άτομο, το οποίο δρα αναλόγως. Πρόκειται δηλαδή για μία ψυχολογική αντίδραση του ατόμου σε αυτά τα ερεθίσματα.

     Τα συναισθήματα μπορεί να είναι είτε θετικά είτε αρνητικά, όμως, αυτά που εξελίσσουν τη σκέψη μας και μας βοηθούν να αντεπεξέλθουμε σε κάθε είδους δυσκολία είναι τα θετικά. Τα αναποφάσιστα άτομα συγκεντρώνουν χαμηλά έως μηδενικά ποσοστά θετικών συναισθημάτων με αποτέλεσμα να παραμένουν αδρανή. Η κατάσταση αυτή θα μπορούσε να αλλάξει μέσα από την καλλιέργεια θετικών συναισθημάτων όπως είναι η ελπίδα, το θάρρος, η αισιοδοξία, το νόημα για τη ζωή καθώς και ο οραματισμός για το μέλλον.

     Τα άτομα που παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα ελπίδας φαίνονται πιο προσαρμοστικά στις εξελίξεις( προσωπικές-επαγγελματικές),  επινοούν νέα κίνητρα και έχουν αυτογνωσία. Αρκετοί όμως ισχυρίζονται πως όταν εμφανίζεται το αίσθημα του φόβου, τότε εμφανίζεται το θάρρος. Το θάρρος ταυτίζεται με την επιμονή, την αντοχή, την πίστη, παράγοντες δηλαδή που κινητοποιούν το άτομο προς την επίτευξη του στόχου. Η αισιοδοξία επίσης ενεργοποιεί τα άτομα καθώς τα γεμίζει με την πεποίθηση πως ό,τι και να γίνει θα τα καταφέρουν. Το νόημα συνδέεται με το στόχο του ατόμου και το κάνει να καταλάβει τη σημαντικότητά του, ενώ τέλος ο οραματισμός για το μέλλον δημιουργεί πετυχημένα άτομα καθώς αυτά εστιάζουν στο ρίσκο και μέσω αυτού αποκτούν αυτογνωσία και αυτοεκτίμηση.

     Τα συναισθήματα λοιπόν επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας και κατά συνέπεια τον τρόπο λήψης απόφασης. Αν καταφέρουμε να σκεφτόμαστε θετικά, τότε θα αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας και ακόμη και μέσα από ένα αρνητικό γεγονός θα μπορούμε να βγάζουμε κάτι θετικό, «ουδέν κακόν αμιγές καλού».

Κορώσης Γεώργιος
Career Coach

Προσωπική και επαγγελματική ευτυχία, άρρηκτα συνδεδεμένες

     Πολύ συχνά ακούμε εργαζόμενους, σε διάφορους τομείς και βαθμίδες, να διαμαρτύρονται για το «σύστημα». Το «σύστημα» είναι αυτό που δεν τους αφήνει να εξελιχθούν, ενώ συνήθως αυτοί οι εργαζόμενοι είναι οι λιγότερο αποδοτικοί, καθώς παρουσιάζουν συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης.
     Το πρόβλημα όμως δεν είναι ότι φταίει το «σύστημα», αλλά ότι οι ίδιοι δεν βλέπουν μέσα τους και δυστυχώς επιρρίπτουν τις ευθύνες αλλού. Το γεγονός αυτό, ότι δεν βλέπουν μέσα τους, φέρνει στο προσκήνιο μία παθητική στάση γεμάτη απελπισία και αδυναμία, προσωπική και κατά συνέπεια επαγγελματική.
     Μερικές προτάσεις για προσωπική και επαγγελματική αλλαγή είναι οι παρακάτω:
1.     Επανακαθορίστε τους στόχους σας, δείτε αν είναι ρεαλιστικοί.
2.     Αποκτήστε ενδιαφέροντα πέρα από τη δουλειά σας.
3.     Προσέχετε την υγεία σας( ύπνος, άσκηση, διατροφή, διαλογισμός).
4.     Αναπτύξτε τις διαπροσωπικές σας σχέσεις, οι οποίες θα είναι αμοιβαίες, θα δίνετε και θα παίρνετε.
5.     Αποδεχθείτε τον εαυτό σας.
6.     Συνεργαστείτε με τους συναδέλφους σας, αν χρειαστεί αλλάξτε, για ένα διάστημα, καθήκοντα.  
7.     Κάνετε τη δουλειά σας πιο ενδιαφέρουσα.
     Συνοψίζοντας, για να μπορούμε να είμαστε επαγγελματικά ευτυχείς, απαιτείται προσωπική αλλαγή, η οποία θα έρθει μόνο εάν κάνουμε βουτιά μέσα μας. Το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι κατά πόσο είμαστε έτοιμοι γι’ αυτήν την αλλαγή.

Κορώσης Γεώργιος
Career Coach

Stop itchy feet

     Τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη της επαγγελματικής συμβουλευτικής σε διάφορους οργανισμούς κρίνεται απαραίτητη, καθώς παρατηρείται μετακίνηση εργαζομένων από έναν οργανισμό , σε έναν άλλο και μάλιστα ανταγωνιστικό.
     Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν σε αυτήν τη μετακίνηση εργαζομένων; Αρχικά οι εργαζόμενοι αυτοί ισχυρίζονται πως οι εργοδότες δεν τους δίνουν τη δυνατότητα προαγωγής, ενώ απουσιάζει κάθε προσπάθεια για ανάπτυξη, εξέλιξη και κατάρτιση. Ποιοι είναι , λοιπόν, οι εργαζόμενοι που θα αποχωρήσουν πιο εύκολα από την εργασία τους;
     Σίγουρα η μετακίνηση μπορεί να πραγματοποιηθεί από όλες τις βαθμίδες του κάθε οργανισμού, αυτή όμως που θα βλάψει, θα είναι αυτή του «ταλαντούχου» εργαζόμενου, ο οποίος θα γνωρίζει τον εαυτό του και τις δυνατότητές του, θα γνωρίζει την αξία του στην αγορά εργασίας και με ισχυρή αυτοπεποίθηση θα αναζητήσει τις καλύτερες εργασιακές συνθήκες.
     Από την άλλη μεριά οι εργοδότες βιώνοντας ένα σύγχρονο και ανταγωνιστικό περιβάλλον λαμβάνουν υπόψη τους όλες αυτές τις παραμέτρους, για να μπορούν να αντεπεξέλθουν στο διαρκή ανταγωνισμό. Πιο συγκεκριμένα εκπαιδεύουν, μετεκπαιδεύουν και γενικότερα στηρίζουν με κάθε τρόπο το προσωπικό τους. Ωστόσο υπάρχουν και κάποια μηνύματα, κατανοητά και ξεκάθαρα, τα οποία αφορούν μία συνεργασία:
1.     Για όσο καιρό συνεργαστούμε θα εξελιχθείτε και θα προοδεύσετε.
2.     Θέλουμε να γνωρίζουμε τις ικανότητες των ανθρώπων μας και να μπορούμε να τις αξιοποιούμε με τον καλύτερο τρόπο.
3.     Θα μετακινείστε στην εργασία σας και θα αναλαμβάνεται νέα καθήκοντα.
4.     Η επαγγελματική σας σταδιοδρομία είναι πολύ σημαντική και γι’ αυτό θα συμπράξουμε.
     Μέσω των μηνυμάτων αυτών επιτυγχάνονται σημαντικές αλλαγές, οι οποίες αναστέλλουν το itchy feet( φαγούρα στα πόδια ή σε ελεύθερη απόδοση αυτοί που θέλουν να φύγουν), καθώς ο εργαζόμενος δεσμεύεται σε ένα περιβάλλον ανταγωνιστικό που τον βοηθάει να εξελίσσεται διαρκώς, ενώ και ο οργανισμός αποφεύγει το κόστος των προσλήψεων, αλλά το πιο σημαντικό, διατηρεί στο δυναμικό του τους «ταλαντούχους» εργαζόμενους.
     Επιλογικά, το  itchy feet συνέβαινε, συμβαίνει και θα εξακολουθεί να συμβαίνει. Οι εργοδότες το γνωρίζουν, εκσυγχρονίζονται και προσπαθούν να αντεπεξέλθουν σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον. Σήμερα περισσότερο από ποτέ η επαγγελματική συμβουλευτική είναι απαραίτητη για τους οργανισμούς.

Κορώσης Γεώργιος
Career Coach

Όραμα –Στόχος –Ηγεσία

    

Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως το όραμα απαντάει στο ερώτημα «πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου, την εταιρεία σου, το ανθρώπινο δυναμικό που διαχειρίζεσαι σε δέκα χρόνια από σήμερα;». Το όραμα κινητοποιεί τους στόχους, ατομικούς και συλλογικούς, και δίνει νόημα στη ζωή. Για την επίτευξη των στόχων και τα συνέπεια του οράματος απαιτείται ορθή καθοδήγηση, δηλαδή, ηγεσία.
     Το 1832 μ. Χ η Ελλάδα γίνεται αναγνωρισμένο κράτος με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου. Μία μικρή, φτωχή, ολιγάνθρωπη και με απαρχαιωμένες παραγωγικές δομές χώρα, τα σύνορα της οποίας ήταν η γραμμή Αμβρακικού –Παγασητικού, ενώ από τα νησιά του Αιγαίου είχε τις Κυκλάδες και τις Βόρειες Σποράδες. Τα επόμενα ενενήντα χρόνια η Ελλάδα θα υλοποιήσει το όραμά της και θα γίνει η Ελλάδα των δύο Ηπείρων και των πέντε θαλασσών, έστω κι αν δεν κράτησε πολύ.
     Τι είναι όμως αυτό που έκανε την Ελλάδα να υλοποιήσει το όραμά της; Τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει για να υλοποιήσουμε το δικό μας όραμα; Αρχικά η Ελλάδα απέκτησε ΣΥΝΟΧΗ, ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ και έτσι το 1844, δώδεκα χρόνια μετά την ίδρυσή της, διατυπώνεται για πρώτη φορά, από τον Ιωάννη Κωλέττη, το όραμα της Μεγάλης Ιδέας! Το όραμα πλέον είχε διατυπωθεί με σαφήνεια και έμενε τώρα να δουν πώς θα υλοποιηθεί. Όταν ,λοιπόν, μπορέσουμε να σκεφτούμε, να φανταστούμε το πώς θα είμαστε σε δέκα χρόνια από τώρα, θα μένει να σκεφτούμε το πώς θα το καταφέρουμε, δηλαδή, να αναγνωρίσουμε τους στόχους μας και να προσηλωθούμε σε αυτούς.
     Αν οι Έλληνες το 1844 έβλεπαν ως πρώτο στόχο τη Μικρά Ασία, δηλαδή, έναν ΜΑΚΡΙΝΟ και ασφαλώς ΑΝΕΦΙΚΤΟ ΣΤΟΧΟ, αν και επιθυμητό, θα ήταν καταδικασμένοι σε αποτυχία πριν ακόμη ξεκινήσουν. Οι στόχοι που έθεσαν οι Έλληνες ήταν ΠΡΩΤΑ οι ΕΦΙΚΤΟΙ ΣΤΟΧΟΙ, δηλαδή, πρώτα οι κοντινές περιοχές, π.χ η Θεσσαλία. Το γεγονός ότι ήταν κοντινοί και εφικτοί επ’ ουδενί δεν σημαίνει ότι ήταν και εύκολοι. Επομένως, για την υλοποίηση του οράματος χρειάζεται αρχικά η επίτευξη μικρών και ρεαλιστικών στόχων.
     Ασφαλώς μέσα σε ενενήντα χρόνια που υλοποιήθηκε το όραμα της Μεγάλης Ιδέας δεν εξελίχθηκαν όλα ομαλά! Συνοπτικά αναφέρουμε: 1893 χρεοκοπία Ελλάδος, 1897 ατυχής – ντροπιαστικός ελληνοτουρκικός πόλεμος, 1909 Κίνημα στο Γουδί, 1912-1913 Βαλκανικοί πόλεμοι, 1916 Εθνικός Διχασμός, 1919 υλοποίηση οράματος! Παρατηρούμε, δηλαδή, πώς κατάφεραν οι Έλληνες να υλοποιήσουν το όραμά τους περνώντας κυριολεκτικά δια πυρός και σιδήρου.
     Για την υλοποίηση του οράματος προέχει η επίτευξη των στόχων και για να επιτευχθούν οι στόχοι χρειάζεται ορθή καθοδήγηση, δηλαδή, ηγεσία. Ο ρόλος του καθοδηγητή είναι πολύ σημαντικός, διότι πρέπει αρχικά να καθοδηγεί και όχι να καθοδηγείται.  Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να είναι αυταρχικός, αλλά το αντίθετο. Ο καθοδηγητής θα πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη, να είναι βαθύς γνώστης του αντικειμένου του, να γνωρίζει πολύ καλά –προσωπικά  το ανθρώπινο δυναμικό που διαχειρίζεται, να έχει επίγνωση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών, τόσο των δικών του όσο και των ανθρώπων που συνεργάζεται, να το ενθαρρύνει, να το εμπιστεύεται και να το αποδέχεται. Τέλος είναι σημαντικό να είναι πάντα διαθέσιμος και να ακούει προσεκτικά. Η σχέση όμως καθοδηγητή – καθοδηγούμενου είναι χρήσιμο να είναι συνεργατική, αλλά και διακριτή. Δικαιώματα και υποχρεώσεις έχουν και οι δύο, ενώ είναι απαραίτητο να υπάρχει διαρκής υπενθύμισή τους, εάν επιθυμούν να υλοποιηθεί το όραμα.
     Οι Έλληνες στη διάρκεια των ενενήντα ετών είχαν πολλές και διαφορετικές ηγεσίες, οι οποίες εναλλάσσονταν συχνά στην εξουσία και άλλες ήταν λιγότερο ικανές και άλλες περισσότερο ικανές.  Όλες πάσχιζαν για το ίδιο όραμα, όμως, με διαφορετική προσέγγιση και αντίληψη και πολλές φορές βέβαια με ολέθριες επιπτώσεις, όπως το 1897 με τον ατυχή – ντροπιαστικό ελληνοτουρκικό πόλεμο ή το 1922 με τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
    Επιλογικά, η υλοποίηση του οράματος προϋποθέτει την επίτευξη των στόχων μέσω της ορθής καθοδήγησης. Πρόκειται δηλαδή για μία αλυσίδα με τρεις κρίκους, όραμα, στόχοι, ηγεσία! Όταν κατανοήσουμε το όραμά μας, όπως οι Έλληνες το 1844 μ.Χ, πρέπει να αναγνωρίσουμε τους στόχους μας και να κινηθούμε προς επίτευξη αυτών των ρεαλιστικών στόχων. Για να γίνει αυτό, όμως, χρειάζεται ορθή ηγεσία, η οποία να μπορεί να βλέπει τους καθοδηγούμενους στην ολότητά τους, ως ανθρώπινα όντα, που έχουν δυνατότητες και αδυναμίες και που χρειάζονται ενθάρρυνση και όχι αποθάρρυνση.

Κορώσης Γεώργιος
Career Coach